moral bozucu vazo çiçekleri boğuyor
bir anneler günü daha çiçeklerim
annelerim anne yapamıyorum sevgililerim aklımdan geçiyor
yapamadıklarım annem anne yapamadıklarım
sevgililerim sevmelerimden arta kalanlar yo hayır
boğulan bir deste daha fazla görünüyor gözüme
sevgililerim teyze
ben kadar kimse tabakta sigara söndürmedi
külü affedersin biliyorum enkaz yığılmamalı göz önüne
yemekler tabakta çeperini aşmamalı
aşarsa bozulan tulumba
ters esiyor rüzgar yürürüz
yemek sordum kapıydı kara ah babam dedim tomar çiçek
soluyordu bu nasıl vazo uçaklar eğitim uçuşu alçak
uçmalar korkuyor büyüyen mezarlardan
anne ölecek miyiz
bir soruya kadar sakin kalabilirse insan mutlu bu
ne biçim vazo küllük biçimli
çıkıp çıkıp şarkılar burun karıştırmalar
babamı karıştırsam şimdi bir çay
gibi tutup sapından
mezar taşından şimdi uyan baba babam
mısın babamsan elma
değilsen isayım sanırım bana
bakkaldan alınacaklar yazılacaklar
toptancılardan kaçmak babam tuşta
demeler bekleyin sıkılacağınız kadar
siz sıkılana kadar o gelmeyecek
demeler uyansam karıncalar çalışır uyusam
da çalışıyor aptallar niye ezan okununca uyuruz
merak etmiyordum
imam sana ne bundan bir de yer gök
yarattın ne olur seni kavramaya çalışmasam
üç kız bir ana dizilsek gazoz gazoz diyen ben beş etsek yedi diyor
oysa yedi sen karıştırdın anne hatırladım baba bu nasıl vazo
vazo kırılırsa ben karıştırdım tutup
tutup tutup susturduğun ağzımdan
sorun bu beni çıkarsam kalırdı altı üstü ben yedi
bir vazo sıkıcı çiçekler düşünen çayı uyusan biraz daha diye
şekersiz sıkıcı sabahları kaktüs isteyen
bir anneler daha çiçeklerin günü
———————————– iç. karayazı / S. 10
