bakır çağlar’a…
I.
bir şeye inanırsın
özgürlüğe, kardeşliğe, aşka
sadece inandığın şey olamazsın
yüreğinde ezilmiş kurşun
demokrasi gibi un ufak olur
aklını ve ruhunu esir alır
omzuna dayadığın soğuk silah
gerçek
senin küçük dünyana dahil değil asker
içten içe yağan şu kırmızı kar mirastır
kadim halkından
günahsız torunlarına
ıı.
oysa nefretin canlı tarihi
hıncını kuşkuyla beslemeli
ve ideolojinin temeline
kopmuş bacakların
dikilmeli
bırak teorisyenlere
kanla karılmış toprağın cebrini
kapat gözlerini
kök salsın bakışların
barış kaynağına
en güzel çözümdür bazen
kördüğüm
eğer gülüyorsa bebekler
ııı.
bir şeye inandırırsın
puf koltuk üzerinde
savaşın sesi güç verir sesine
ölüm politik bir lezzet olarak
kalemine dolanır
inandığın şey olamazsın
kafana kurşunu
kendin sıkarsın
iç. “vietnam sendromu”, bachibouzouck, sayı:18., eylül, 2011
