Yücelerden döndüreyim
Alşaklara gönül seni
Alçaklardan alçaklara
İndireyim gönül seni
Ayırayım halktan seni
Şöyle hâk edeyim teni
Ayaklar altına yani
Bırakayım gönül seni
Nice kaçarsın yabana
Aşk gemin urayım sana
Sürüp o ma’ şûktan yana
Hem çalayım gönül seni
Başım gurbete urayım
Benlik defterin düreyim
Alnım yazısın göreyim
Uydurayım gönül seni
Başımın terkin urayım
Canımı yolda koyayım
Ne kim olursa olayım
Komayayım gönül seni
Yürüyeyim yana yana
Aşk odun urayım cana
Bakmayayım masivâya
Göçüreyim gönül seni
Koyayım namusu ârı
Talep edeyim o yârı
Dün gün çektireyim zârı
Ağlatayım gönül seni
Dost gamın alayım başa
Yürüyeyim kalka düşe
Vasfı dile gelmez işe
Uğratayım gönül seni
Sığınayım o Mevlâ’ ya
Yüz süreyim o alaya
Abdurrahim-i Tirsî’ ye
Uydurayım gönül seni
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul, 1993 )
