Yücelerden yüce gördüm
Erbabsın sen koca Tanrı
Alem okur kelâm ile
Sen okursun hece Tanrı
Asî kullar yaratmışsın
Varsın şöyle dursun deyu
Anları koymuşsun orda
Sen çıkmışsın uca Tanrı
Anları koymuşsun orda
Gelsin kullar geçsin deyü
Hele bir şöyle duralım
Yiğit isen geç a Tanrı
(iç. Mustafa Ertuğrul Kaan, “Hacı Bektas-ı Veli, Bektaşilik, Bektaşi, Nefesleri”, Gayret Kitabevi, İstanbul,1964 )