Yârenler ecel gelmeden
Gözümüz toprak dolmadan
Felek bizden öş almadan
Hele bir demdir sürelim
Döğünüp hasret taş ile
Bağrümüz dolu baş ile
Âh ile kanlı yaş ile
Hele bir demdir sürelim
Kara toprak döşenmeden
ten kafesi uşanmadan
Nefis kuşu boşanmadan
Hele bir demdir sürelim
Dünyâ kimseye mi kalır
Başa hod yazılan gelir
Ötesini Allah bilir
Hele bir demdir sürelim
Bir acayip devrân ancak
Cümle âlem hayrân ancak
Bu da bir hoş seyrân ancak
Hele bir demdir sürelim
Usûlî terketti varın
Komadı âh ile zârın
Kim bile nic’ ola yarın
Hele bir demdir sürelim
(iç. Türk Halk Şiiri, haz. Asım Bezirci, Say Yay., İstanbul-1993, s. )
