El ele yürüdüğümüz yol…
Yüzündeki ada; mimoza kokusu…
Gergin halatlar üstünde
Seni bekleyen kuşların
Ayağının ağırlığını hissediyor toprak
İncirdeki kurtçuğun gözü sende
Yağmur değil, deniz değil seni çağıran
Bir duvar dibinde fışkıran mavi su
Öpüşlerin gerçeğe çevirir gölgeleri
Dilin bir salkım üzüm
Kayalarımda parçalanan
Ama öp sen beni
yeniden uzasın gece ve kökler…
