hep o yol imgesi yüzünden oldu veysel’in
otobüs koltuğunda tedirgin uyku
idam mahkumu başlar mı yeni kitaba
hazır kek, cama vuran kafa, kötü film
bunun dışında da konular var, bahçecilik…
osmanlı’da şiir eleştirisi dediğini duyar gibiyim
yaşamın yan patikalarında ahududu toplayan ellerinde
beni düştüğüm gölden çıkaracak kanca
düşlerinde enikonu gafil kişi
sıçrayışı bundan ani virajlarda
bir köy manzarasına nazır içtiğimiz çay
unutuşun derin ve nizamlı beyitlerinde
gerçek ansızın belirir en çıplak haliyle
tutulur bir müddet akılda ve silinir
şafakla başlayan yol sürüyor
gecenin ta şakağına doğru dörtnala
yardığı hissiyle nice karanlıkları
çoğaltarak o büyük üşümeyi
ve ancak köy manzarasına nazır
içtiğimiz kalır çayımızı ve silinir
ve ancak kalır geriye veysel’in türküsü
mart 2014
