Tüm güzel yolculukları düşündüğümde
Zaman durur o yaz günü ve hatıranın rengi
Dalga dalga başlar içimde köpürmeye
O çamın gölgesinde kaç deniz ve kaç yazın
Oyuncak trenler gibi geçişini baş döndürerek
İzlemişimdir kendi içimde
Kimi burnu cama yapışmış gibi oturan sessiz bir çocuk
Kimi soluk durduran bir kadın peşinde bir ergin
Çoğun da bunlardan hiçbiri olmayarak
Sonuçta hep yaza katılmışımdır ben
Çünkü yaz yolculuktur yolculuk da yaz
Trenler gemiler ve uçaklar içinde
Hem de artık hakikilerinde
Geçecektir bu ömür son istasyon uzaktan belirdiğinde
