Aşkın arısında düşürme telâş
İster isen benden bal kara gözlüm
Muhabbet istersen semtime dolaş
İstemezsen gamda kal kara gözlüm
Er gerekit erin kadrin bilmeye
Âşık gerek mâşuk gülün dermeye
Mevlâ kul keyfince meyva vermeye
Kadir yaratmaya dal kara gözlüm
İnsan dedikleri hep bir soyumuş
Kudret ölçüsünde hep bir boymuş
Gönül kimi sever güzel oyumuş
Sen Haktan dileğin al kara gözlüm
Yükseklerde taşkın esme yel gibi
Bulandırma Seryrânî ‘ yi sel gibi
Haddeden çekilmiş demir tel gibi
Çek beni bağrına çal kara gözlüm
(iç. Türk Halk Şiiri, haz. Asım Bezirci, Say Yay., İstanbul-1993, s. )
