Akar âb-ı hayat biter yemişler
Aslan gibi bu dağlarda kalmalı
Yürü oğlum burda aslanlar yatar
Aslan yatağında aslan olmalı
Yarın burdan kalkıp gitmeli düze
Allah yardım ede burada bize
Almalı kervanı çıkmalı yüze
Bu dağlarda mesken tutup kalmalı
Topuzu çekmeli yola durmalı
Bezirgan bozmalı çerçi vurmalı
Sonunu düşünme n’olup n’olmalı
Kovan aslan gibi alıp gelmeli
Deli Yusuf derler benim Adıma
Rahmetme bir kulun asla dâdına (1)
İşte nasihatım budur zâtına
Kesmeli kervanı alıp gelmeli
(1) Dâd : şikayet yollu feryat.
(iç.: Cahit Öztelli, « Köroğlu ve Dalaloğlu », Varlık Yayınevi, İstanbul – 1953, Sayfa : 24)
