Arzulayıp çıktım gurbet iline
Ağlarım sızlarım kimsem yok benim
Yazık oldu düştüm elin diline
Ağlarım sızlarım kimsem yok benim
Genç yaşımda terkeyledim vatanım
Gayet ile zayıf oldu bu tenim
Şimdi bu beldedir benim meskenim
Ağlarım sızlarım kimsem yok benim
Âşık Garip yanık yanık söylesin
İnip aşkın deryasını boylasın
Hak seni devlerine dâim eylesin
Ağlarım sızlarım kimsem yok benim
(iç.: Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
