Bir tenhada canım elinme girsen
İptida yanağın öpersem okşasam
Mübarek leblerin ağzıma versen
Sevdakâr dudağın öpersem okşasam
Dersem goncaların destime alsam
Bir gece subha dek koynunda kalsam
Dert ile kollarım boynuna salsam
O nâzik buhağın öpsem okşasam
Emsem gerdanını sarsam belini
Söylerken işitsem şirin dilini
Hak nasip eylese dersem gülünü
O kalem parmağın öpsem okşasam
Sıtkı der efendim ağlatma beni
Sineme sarsam o beyazca teni
Başından başlasam sevmeye seni
Nihayet ayağın öpsem okşasam
(iç. Türk Halk Şiiri, haz. Asım Bezirci, Say Yay., İstanbul-1993, s. )
