———————————————– a. sinan’a
çakıl taşlarının ırmak boyu sivriliklerini birbirlerine çarpa çarpa yontmalarıdır, birlikte yaşamak. aynı mı oluyoruz? hayır. yok küreselleşme de değil. nasıl diyeyim, gettolaşmanın tam karşısındaki sarı boyalı tek dam ev. düşün ki, “sine qua non”lu biribirlerinden dağlar kadar farklı beş insan, olmazsa olmaz‘larını birbirine çarpıştırıp ellerinde kalanla yetiniyorlar. yani kanaatkâr beş insan.
tahammül. diş bileyen tahammül değil elbette.
zor ama imkânsız değil.
ütopya?
niyet olmazsa birlikte yaşama da olmaz.
“niyet ettim niyet eyledim birlikte yaşamaya”, bu ütopyanın siftâhıdır.
bir dosta mektuptan…
[[[birisi senin tum yaptiklarini sacma bulabilir, sen de onunkileri. ama sacma bulmakla kalirsiniz; aklinizdan birbirinize fiske vurmak gecmez. sonra da avucunuzu ba$iniza koyup sahiden sacma olup olmadigini du$unursunuz. hem kendinizinkini hem de muhatabinizinkini…
//Buna karşılık, bundan yüzlerce yıl önce Allah’la kontak kurduğunu iddia edip bundan siyasi, mali ve cinsel menfaat temin etmiş bir Arap lideriyle dalga geçmek nefret suçu değildir. “İfade özgürlüğü” denilen şeyin, adeta anaokulu seviyesindeki bir test örneğidir. // demi$ ni$anyan.
bu bir fikirdir. yanlış dahi olsa bir fikir. biz ne diyebiliriz: “yorumda hata” oldugunu, benzetmenin vahim bir saptirma oldugunu kar$ila$tirmali ornekleriyle gosteririz. her lider (dini ya da degil) icinde bulundugu konum geregi otomatik bir menfaat odagidir zaten. senin kutsalin burda ba$liyor olabilir, ama bir digerinin kutsali ya da oncesinde ya da daha sonrasinda ba$liyor. soylemeye cali$tigim bu idi. kutsali belirleyen nesnel bir olcut yok. ki$iye bagli, keyfekeder, insafina kalmi$ bir $ey. megerki bu konuda uluslararasi bir anla$ma ya da teamul vardir. her neyse. anlatabildigimi umuyorum bu soyledigimden. ni$anyan’in soyledigi $eyler tarti$ilabilir ve curutulebilir, ihmal edilebilir $eyler.
elbette kutsalin icinde olabilirsin. herkesin bir “kutsal”i ya da hadi “kutsal” demeyelim de “deger verdigi” $eyler vardir. “deger verilen” $eyler de tarti$maya acik $eylerdir. ama “kutsal”, tum tarti$ma olanaklarini kapatir. tarti$ma olanaklarini kapatan her kapiysa kirilmaya mahkumdur ozu geregi. ha ben kirmam, yapacak bir suru ba$ka i$im gucum var cunku. ama kutsal, dayatilamaz bir deger birimidir. nasil dayatilir? goruyorsun, adam dovmekle, tehditle, oldurmekle dayatilir. en hafifinden gettola$arak “amentu”nun icinden di$ariya bakilarak.
kutsala girdigin andan itibaren di$ina cikamazsin. sorun biraz da burada. suudi arabistan’ın kutsalıyla, taliban’ın kutsalı, amerikalı’nın kutsalı, senin benim kutsalım derken uzerinde konu$acak-tarti$acak bir $ey de kalmiyor. uzerinde konu$acak tarti$acak bir $ey kalmayacaksa o zaman neden birlikteyiz?
kamusal alanda sonuclari gorunmedigi surece gettola$mak en krali mi?
bu mudur? ]]]