“Canı acırsa tehlikelidir insan en çok. İşte o zaman, acıtır. Canı acıdığında yalnızdır. Yoktur savunması. Hayalleri kırılınca acır bazen canı. Kırılıp saçılınca etrafa. Bazen hatırlayınca acır, unutmak istediklerini unutamayınca. Bazen, inkar ederken acır canı. Bazen kabullenirken, içine gömdüğü her şeyi. Bazen izlerken gözünün önündekini. Bazen gizlerken, sonsuz endişesini.”
iç/in “suskunlar” / 26. Bölüm (18.11.2012)
