Dost için gam yeme divâne gönül
Dünyada sana hiç yâr mı bulunmaz
Er isen karşı dur merdane gönül
Mansur olanlara dâr mı bulunmaz
Kimse ermez âriflerin fi’ line
Dağlar hail olmaz çeşmin seline
Can vermeyince bir canan yoluna
Âşıklar düşüne bâr mı bulunmaz
Mecnuni’ yim gonca gülün dermeden
Aşkın ile muradıma ermeden
Geç gönül sevdadan dilber sevmeden
Ya n’ oldu cihanda kâr mı bulunmaz
(iç. Asım Bezirci, “Türk Halk Şiiri”, Say Yayınevi, İstanbul – 1993)