tırnaklarım takılır
kesilmiş bir başın sol gözüyüm
kanı kulaklarımda
kafatası beslenir bileklerimden
toplamdan koparılıp atılmış
bir kolum
nefesimde zatürreden bir taç
(gece yürüyüşlerim hep balkona çıkar
altımda
dikenlerden bir yatak
düştüğümde göğüslerimden
çıkan kadavra
uyanışı hayalet bedenlerde
saklanır farklı oyuncusu gecenin)
yuvarlanıp duran
kasırga altında çırpınan kocaman bir şehir
peşinden yakalamaya çalışan öküzler boynunda dünya
bir don bir atlet kalmışız ne yazar
gidince arkamızda kalan çok mudur ya
gülsen ne çıkar
herkesin değil mi toprağın altına
girip de duvarında yazılacak olan
aynı nağme
el fatiha
