kayıklarımı
ayakkabılarına gömdüm
peşin sıra düzdüm karıncaları
kazıdım kokuları duvarlardan
bir mey dokunuyor arkamdan
kulaklarım büyüyor kayboluşunda
sözcük bitmez tamamlanmaz cümlelerim
dişlerimle yazdığım defterimi kapadım
büyütemediğim çocukluğumdu götürdügün
yarım gülüşlerim, aksak adımlarım
kaçar okul sıralarından
çakıllar kaydırdığım kaldırımlarda
kırpışır gözleri gidişinin.
yıkıldığım evlerin altına gömdüğüm
defter sayfaları
anılarım paslandıkça
cilalarım tırnaklarımı.
etlerini ısırıyor parmaklarımın
dünün orospusu.
yatarken yatağında geçmişimin,
boynumda astığım gözlerim
saklıyor görüntüsünü cilvesinin
sana dokunmadan gidecegim
götüreceğim görüntümü cebimdeki
ayaklarimdaki tarihi aldatmaların
kırmızısına boyanacağım
afarozumu takacagım
kaçıracığım hilelerimi
döneceğim bitene kadar
çemberim, içine gömüldüğüm!
