Hazır ol vaktına dayan İbrahim
İniyor çarhacılar meydan benimdir
Mısır’dan aşağı sürmek muradım
Bin-Hilâl’e kadar seyran benimdir
İbrahim Paşa der dursun varayım
Adûlar türemiş nice durayım
Eğer harp istersen topu kurayım
Havaya çekilen havan benimdir
Hafız Paşa der ki ordum üç yerde
Bir gece yatarım Yafa’ da Sur’ da
Bir darbe vururum komam Mısır’da
Bütün Arabistan Yemen benimdir
İbrahim Paşa der vatan ırakta
Yüz bin mermi atarım bin oturakta
Çok düşmanı işletirim kürekte
Hem sürgün ederim liman benimdir
Hafız Paşa der ki düştüm bu hale
Sağımdan solumdan kuvvetim gele
Nice zorbalara beklettim kale
Atarım mahpusa zindan benimdir
İbrahim Paşa der düzdüm orduyu
Arab’ a çaldırdım cengi harbiyi
Parmak gibi kıya süngü süngüyü
Koparsan zelzele tufan benimdir
Hafız Paşa der ki koymuşum seri
Mısır elden giderse gelirim beri
Basarım ordunu gece bir yarı
Hem hücum ederim cevlân benimdir
İbrahim Paşa der Humus’ a geldim
Hama’ nın kuvvetin ikiye böldüm
Mısır’ dan veririn üçünü aldım
Acem, Erzurum, Erzincan benimdir
Hafız Paşa der ki ya ben n’ ideyim
Başım alıp ne diyara gideyim
Bâri verin bana zehir yutayım
Kâk-i pâye geldim eman benimdir
Âşık Ali der ki söylerim dilde
Bin iki yüz elli beşinci yılda
Çekerler havfını yedi kıral da
Nizip’ in üstüne destan benimdir
(iç. Türk Halk Şiiri, haz. Asım Bezirci, Say Yay., İstanbul-1993, s. )