Home revue || dergi || review écrit şiir hayatın kendisi hey can

şiir hayatın kendisi hey can

17
0

kor can eytişimler kıvılcım sektirende hey can…

gün eğrisidir…ertelenmiş düşlere yorulursun

heyuladır toplama kampları, dilinde kelepçe
çelik çürüdü, suçlanır bilge, ipek lehçelerin imlasında

gelir, çengi kıyamet yerleşir yarasa cumhuriyeti

dank eder aklın, şimşekler çakar gözlerinde

yalanın yılanı şahmeran kesilir başa
görünür kaza, süngerli beladır bu, ısınır suyun

suyun ısınır…aklın heyelanında rivayet enkazı
ısınır suyun…yuğ çekenin bile kalmaz arkanda

dur, gitme; ceylanlar ürktü, uçurum göründü, tetik kal
anakonda diş biliyor kendi yavrusuna, dinozor vakti

gitme, dur; şiir yüreklim, delta taşkını tirşe kal
aşkın eyle alın terini meneviş gelgitleriyle

baldıran mülkünde çıldıran evrim çekirdeği
elçiklenmiştir, gecikir tansık yurduna
gecikir korsan vecizelerle, gecikir lâl vakti
taş bilenir, dillenir hançer uzun uzak mesele

aşkın imeceleri karanlığı yonttular bütün gece
diş biledi devlet, kuzgun düşlerindeki leşlere teşne
‘aklı kamaştı halkların’ silindi sudaki halkalar
yanlış ayna yanlış yüzlere kaldı dünya

duyguyla duyarlık arasında imge gelgitleri
vuruşkan menevişlere teşnedir
yorulur şiire…şiir hayatın kendisi hey can…

gün eğrisidir yeşil karanlık,
güneş salkımından sağdım renk şırasını, dem tuttum şarabi