Mağlubiyetin takısıdır “keşke”…
Kaçırılmış fırsatların, bastırılmış duyguların, harcanmış hayatların, boşa yaşanmış ya da hakkıyla yaşanamamış yılların, gecikmiş itirafların ağıtıdır…
Keşke” nin panzehiri “iyi ki”dir…
Keşke’li cümlelerde nasıl yaşanmamışlığın, yarım kalmışlığın o ezik tuzukuruluğu varsa, “iyi ki”lerde de göze alabilmişliğin, riske girebilmişliğin, tadına varabilmişliğin mağrur yaraları kanar.
