Sovyet yönetmenlerinin babası, kâşif, çekmeyen yönetmen, yazmayan teorisyen. İç savaşın mahrumiyet ortamında ham film bulamadığından atölyesinde « filmsiz filmler » çekti. Kısa bir süre öğrencisi olan Eisenstein’la da « filmsiz montaj » denemeleri yaptı. Derslerinde işlediği « montaj etkisi » düşüncesi öğrencisi Pudovkin tarafından hayata geçirildi. Sinemacı yetiştirmenin film çekmekten daha önemli olduğuna inandı, « direktif vermek » yerine öğretmeyi yeğledi, öldüğü güne kadar öğretti.
[ergun tavlan] (bb 4-5/’05)
