hayal meyal, serap gibi.
(kaynak: şenol gürel)
Ilgınca Sılgınca Görünen Dağlar
“Ilgınca sılgınca görünen dağlar
Yoksa Türkmen ili başın boran mı
Deli gönül kaynayıp da coşunca
Hey ağalar coştucağım güman mı
Aşağıdan akça koyun geliyor
Bezirganlar koç yiğide gülüyor
Kitabın dediği günler oluyor
Yoksa gün döndü de ahır zaman mı
Aşağıdan akça kuğum ötünce
Katar başım mayalarım sökünce
Şah’tan ferman Türkmen ili göçünce
Daha da hey Osmanlıya aman mı
Dadaloğlu der ki gördüm düşümde
Yiğ’de at verirler on beş yaşında
Alışkın piştovla dağlar başında
Azrail’den başkasına aman mı”
