Nefes harceyleyip salma araya
Bir özün bilmezse bildiremezsin
Alıcı olmadan gelip geçene
Gel al demek ile aldıramazsın
Din Muhammet dini taptığım tapı
Yıkılır mı Hakk’ ın yaptığı yapı
Yüz yıl emek çeksen yapılmaz kapı
Kumdan duvar örüp kaldıramazsın
Yavru şahin salar mı sal demekle
Gönül dost mu bulur bul demek ile
Ağlamış gül yüzlü gül demek ile
Hak’ tan izn olmazsa güldüremezsin
Derviş Mehmet’ in koyma hâini
Herkes beğenmiyor kendi huyunu
Dibi delik kaba aşkın suyunu
Taşıyıp yorulma dolduramazsın
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi, İstanbul – 1993)
