sağolasın. tabii yazarım gönderirim bir ara. şiir zenaat işidir belki, ama ben duyguların insanıyım. hissetmediğim, kalbimde duyumsamadığım hiç bir anlatımı yazıya dökemem.evet edebi sanat için bu yetersiz biliyorum. ama benim de yapabildiğim bu. belki kolaycılıktır, belki uğraşmalıyım. bakalım dedim ya, bu aralar yazma faslı askıda. insanlara dışarıdan sanki onlarmış gibi bakarak izlemeyi seviyorum. bir zaman sonra onlar oluyorum. bu aralar buna ihtiyacım var. çünkü kendimden sıkıldım biraz kabuğumdan çıkmam lazım. bu öyle kolay olmuyor benim için. savrulurken günlük otomasyon bir çok ödevi aksatmamam lazım. çok programlı ama voltajı düşük makinalar gibi ağır ve aksak. deformasyona uğramadan yalnızlıkta kalabalığın tadını sürmek gibi bir şey bu. neyse saçmalamış da olabilirim. biraz dağılayım toparlanırken ararım seni. hoşçakal…
