“(…)
Oğul (İbrahim Özçelik) – Aristokrat evlerdeki kullanılan o tabloların, yağlıboya tabloların, heykellerin yerine, bizim gibi daha orta sınıf ailelerde dantel almıştır. Bu bir bakıma hem dantel hem o evdeki estetiği tamamlayan bir unsur haline gelmiş hem de bir zaruret gibi görünmüş yıllarca. Bir bakımdan da ev kadınlarının sosyalleşmesi açısından da iyi bir obje olmuş.
Anne (Dürdane Özçelik) – Estetik olarak da güzel duruyor, ilk baktığın anda açık bir şey mi daha güzel durur, kapalı bir şey mi? O yüzden ben de her şeyin üzerinde kullanıyorum örtü.
Kız (Yıldız Özçelik) – Annem ev hanımı olduğundan dantellere vakit ayırabiliyor. Ama ben ilerde çalışmayı düşündüğümden zaten vaktim olmayacak; bu yüzden de dantel kullanmayacağım.
Anne (Dürdane Özçelik) – Dantelin modası geçmez, şu anda gençlik erindiği için, bilmediği için yok dantel güzel durmuyor diyorlar ama dantel bence çok hoş duruyor.
(…)”
iç. “Annemin Estetik Anlayışı”, Yönetmen: Şükrü Özçelik, Monroe-Creative Studio / 2012
