apak sulardan geçtiniz
görkemli ağaçların doğasından bu
vahşi bir kabile gibi kurulmuştur şimdi olmayışınız
insanlığın kalbine.
dal bir kızı asar gibi çekilen manşetlere, hani adınız vardı
kuşkunun kenarından geçmez
ağlak sokaklara uğramayan
gülüşünüz
beynimde bir çengeldir, büyüyor sorular
yollar uzunmuş diyorum insan dönerken kendine
ve ruhumu kurcalayan giz, efkar geçitleri geceleyin
aklımda ininden çıkmayı bekleyen ihtilal nöbetleri
hatta adımızı unutan tarih
yüzüme tükürür gibi
ama sizin suya yazılan adlarınız
dalgalanmıyor içimizde
su bundan hala temiz, biz kirliyiz.
