-I-
yeri göğü cümleyi dolaştım da acıyla
anladım
aşktan ötesi kıyl ü kal imiş
sonra
senin korkularndan yaratılmış olana inat
kardeşim bildim kabil’i
sustum
ve öldüm
sustum…
harflerin kelimelere yürüyüşünü unutarak
sustum…
aklımın gazabında çoğalan nesnelerden korkarak
sustum
ve öldüm
ben ölsem yaşamak için ölürüm
-II-
dili emanet bir yaşamakta
eşikler aştım
kelimelerden barikatlar kurarak
lal oldum tufanında ey hayat…
senin korkularından bir tufan yarattım
artık bu vahada nuh bile yalnızdır
-III-
ruhumuz yakınken
gökyüzüne kanat çırpan kuşlara
bedenlerimizde çürüyen bu cesette neyin nesi
ey hayat…
bildim
kan donabilir damarlarda
akan kan üşüyebilir
-IV-
yumruğumu sıkıp sıkıp savuyorsam
nefesim gibi boşluğa
öyle işte
dolaşsın diye
senin olan bu hançer
yaralarımda
-V-
hiç bir önemi yok
hangi harfle başladığı alfabelerin
çare değil susamışlığımıza
mevsimsiz patlayan kapkara bu fırtına
rüya görmeyen
ne bilsin içindeki uçurumu…
-VI-
ivazdır bu kalp
dermansız dertlere gül derer
nokta değil
vürgül değil
bir soru işareti
değil
icazet bahsinde hükümsüz söz gibidir
dize gelmez
ivaz verilmiştir bu kalp
dermansıza çare ne ki…
-VII-
yıkılır zalimlerin zindanları Eva
çocukların ahı zehirler
devletin kansız damarlarını
can çekişe çekişe
devrilir devletler
toprak hudutları sevmez
-VIII-
Toprak vatan değil
yurt değil
Toprak bahça değil
dam değil
haydi kalk yattığın yerden
Gül bize Eva
Toprak senin evin HİÇ değil…
2010 Fındıklı Parkı.
