Ben seni düşündükçe kaç uçurum olurum
Ellerim büyülenir, kalem tutan ellerim
Dem gelir zihnindeki tortuları elerim
Dem gelir gözlerinin ağına kurulurum
Kurulurum , bir tetik düşmeye âmâdedir
Hazır sunar o namlu nefse tek kurşun, evet
Dâima önde duran bitimsiz istikâmet
Barutun ıslaklığı yağmurdan mıdır, nedir?
Yağmurdan mıdır kirpik ucunda savsaklanan
Tuz yükü mâi keder düştü düşecek derken
Çoğu geç kalmışlığın aslında ne çok erken
Ne çok çocuk düşlerin arkasına saklanan
Savsaklanıp saklanan körebe oynamak var
Elim sende gönlüm yok vermeye bu yılgını
Sarsarak uyandırsam ta diplerden algını
Yıkılır mı aklında aşk’a set çeken duvar
Duvar,taş taş örülse yetim kaybedişlere
Boğazlansa bir oğlan, el ver Hızır, dardayım
Gemi mecrûh, oysa ben bir mermer duvardayım
Bir mermer kan oluyor oluk oluk dişlere
Oluk oluk diş döküp ağzımdan ellerine
Damağın kuytusundan kaç kelime kusardım.
Sabır mı tevekkül mü, bilmem ama susardım.
Girseydim kör dehlize sende, senin yerine.
Sende senin seninken kıvırılıp uyuklardım
Dibi delik bir terlik gibi ayak ucunda
Baş koyup ter silerek o işlek avucunda
Düştüğüm uçurumun dibini sayıklardım.
Nedeni yok besbelli sorular hep askıda
Sormuyorum hesâbı kesilmiş hükümleri
Liğme liğme edilmiş anların dökümleri
Hiç hükmü bestelenmiş hüznü hüzzam şarkıda
Hüzzamdır ve ne gamdır uyuyan uçurumun
Ucunda elimi tut, düşme ve ayakta kal.
Hepsi bir düş, hezeyan yaşanmamış çok hayâl
İçinde,tâ içinde büyüyen uçurumun.
Kaç uçurum olurum ben seni düşündükçe
Tetik düşer, kör kurşun saplanır tam alnıma
Dökülür sanrıların tutam tutam alnıma
İçinden hüzün geçen seslere döküldükçe.
Dökülüyoruz Hızır, el ver yolumu akla
Taş koy, kum dök örtülsün üzeri uçurumun
Anla ki ne zamanı, ne yeri uçurumun
Düştüğümüz gereksiz serseri uçurumun
Üstünü ört, su ver ve lütfen kabımı sakla
Ben uçurum olayım, sen kalıbımı sakla.
