Bu akşam canım başıbozuğa haber yerine mesele girmek istedi.
“İran’a vinç satışı durdu” diye haberi okuyunca… iyi ki de başıbozuğu okumuşum, yoktan mesele sahibi oldum ve de niye “durmuş satışlar” diye baktım. Benim bildiğim durmaz “satışlar”.
Cranes Campaign” diye bir kampanyaymış sebep. İdamlık Vinç kampanyası. İran’ın idam mahkûmlarının infazını meydanlarda ve vinçlerden sallandırarak yapmasına tepki olarak başlamış.
Kampanyanın yürütücüsü UANI dedikleri bir hayır örgütü imiş ki, hayır kurumlarına “HAYIR”. O bakımdan daha da baktım.
UANİ Başkanı Mark Wallace amaçlarının, üretici şirketleri ürünlerinin kötüye kullanımı ve de bu kullanım biçiminin “markayı” lekeleyeceği konusunda eğitmek olduğunu açıklamış.
Kampanyanın başlamasından hemen sonra ABD şirketleri Terex Corp. ile Caterpillar satışları durdurmuş. Ardından, Japon şirketi Komatsu, İran ile iş ilişkilerine son vermiş. Son olarak da, Japon ağır makine üreticisi Tadano şirketi İran ile ticari ilişkilerini bitirmiş.
Ve de UANİ dediklerinin sayfasına girdim:
http://www.unitedagainstnucleariran.com/
Açılımı “United against nuclear ıran” Türkçesi, nükleer iran karşıtları birliği.
Sonra da wikipedia’ya baktım:
http://en.wikipedia.org/wiki/United_Against_Nuclear_Iran
Netice: örgütün başkanı Mark Wallace adında sıkı “evangelist” ve de Busch’un sadık seçim danışmanlarından bir papyonlu. Haliyle hukukçuluğu da var. Irak işgali sırasında o etkili “nükleer karşıtı” kampanyayı da bu yürütmüş. BM ve Amerikan Savunma Bakanlığında yürüttüğü diğer sıfatları yazmakla bitecek gibi değil. Onlara siz bakın.
Ama sanırsam en mühimi hâlihazırda siyusu/ceo’su olduğu firma: adı Dicle Financial Group. Mezopotamya ve Balkanlar odaklı, ihtisasını başka topraklarda maden arama işlerinde yapmış dev cüsseli bir ABD Yatırım kuruluşu.
Wallece’ın danışmanlık yaptığı Dicle Financial Group un Başkanı da Thomas Kaplan adında biri. Lakabı “Gold Evangelist” ya da, altın kaplan!
Ortaklarından biri Kanadalı dev gümüş simsarı: Gabriel Resources. Aptalların değersiz nakdine karşı gümüşün kalıcılığını savunuyor, para endekslerine hakkının teslim edileceği günü bekliyor.
Diğeri İsrailli Avi Tiomkin; daima ağır kimyasal işlerle meşgul.
Romanya halkları bu üçünü yakından tanıyor.
Tanışıklık, 2000 yılında romanya’da meydana gelen bir çevre felaketinden. . Thomas Kaplan’ın Romanya topraklarında altın arayan şirketinin(Novagold )yaklaşık 100 ton siyanür içeren rezervuarının « kaza » sonucu Tuna ‘nın kollarından Someş nehri’ne boşalması sonrasında Tuna’nın kollarında can veren, balığından tilkisine çocuğuna milyonlarca canlıdan bahsediyoruz burada. Rammstein’in “Dounakinder” adlı şarkısında anlatılan felaketten:
Tuna Çocukları
tuna baharı, kan verdiğin
avuntu ve acının eridiği yerde
hiç güzel bir şey ıslak kalmamış
senin nemli çayırlarında
burada ne olduğunu kimse bilmez
nehirler soluk kırmızı
balıklar nefessiz kaldı
ve tüm süngerler öldü
çayır sahillerde
hayvanlar hasta oldu
gözlerden uzakta nehirin içinde
iğrençlik leş koktu
çocuklar nerede
kimse burada ne olduğunu bilmiyor
kimse bir şey görmemiş
çocuklar nerede
kimse bir şey görmemiş
erkenden anneler deredeydi
ve gözyaşları sel oldu
ceset tarlaları boyunca
acı bütün göllerde yükseldi
şehirde siyah bayraklar
tüm sıçanlar şişman ve doymuş
zehirli uğultu heryerde
ve insanlar yeterince uzakta
çocuklar nerede
kimse burada ne olduğunu bilmiyor
kimse bir şey görmemiş
çocuklar nerede
kimse bir şey görmemiş
Bu olaydan sonra Thomas Kaplan eleştirileri şöyle cevaplıyor:” Benimki sert bir satış !”
İdamlık vinç düşmanı ve de nükleer karşıtı UANİ nin kampanyasıyla vinç satışından hemen çekilen ve de UANİ’nin önde gelen çözüm ortaklarından bir şirket: Terex.
Terex in adı, 2002 de Irak’ın BM ye sunduğu 12 bin sayfalık rapora Wallece yardımıyla(şimdinin UANİ Başkanı Wallece o zaman BM güvenlik konseyi başkanı) ve ‘küçük bir darbe’yle el koyan ABD’nin belgede sansürleyip gizlediği bilgilerle ortaya çıkıyor. Alman Die Tageszeitung gazetesi 1970’lerden beri Bağdat’a kimyasal, nükleer, biyolojik silah teknolojisi ve füze satan şirketlerinin listesini yayınlıyor ve listede TEREX’in iri bir adı var. Gerisine siz bakın: http://www.habervitrini.com/haber.asp?id=63995
Nükleer karşıtı hayırseverlerden bir diğeri Caterpiller…hani şu “Bir savaş silahı olarak Caterpillar”. Filistinli ailelerin evlerini yıkan, Utanç Duvarı’nı inşa eden, Filisitin’deki zeytin ağaçlarını ve tarım ürünlerini tarumar edip de yıllardır insaniyetli kuruluşlarca boykot üstüne boykot edilen CAT buldozerlerin sahibi. Haber burada http://www.haberpan.com/haber/bir-savas-silahi-olarak-caterpillar
Hayır kurumunun bir diğer çözüm ortağı: General Motors. ABD’ nin en büyük nükleer silah üreticisi. Ve de şu Fukuşima’nın özenlikli tasarımcısı.
Uruguay’lı yazar Eduardo Galeano, “Tepetaklak” dediği kitabında “mavi kelebek” diye bir hikaye anlatır: “1994 ‘te eskiden Standart Oil California olarak bilinen petrol şirketi Chevron, ABD de çevrenin korunması için gösterdiği çabaları göklere çıkaran bir reklam kampanyasına milyonlarca dolar harcadı. Kampanya şirketin gönüllü olarak üstlendiği, yok olma tehlikesi bulunan bazı mavi kelebeklerin korunmasına odaklanmıştı. Bu yaratıkları koruma altına almak yılda beş bin dolara mal oluyordu, ama şirket her dakika kendisinin ekolojik gönüllüğüne övgüler düzen bir propaganda üretmek için seksen kat fazlasını harcadı ve Amerikan televizyonları ekranlarında kanat çırpan mavi kelebekler reklam yayını bombardımanının her dakikası için çok daha fazla ödedi.
Ama kelebekler(sığınakları) tam da El Segundo rafinerisinin(sahibi Chevron olan) içine, Los Angeles’ın güney kumlarına yerleştirildi. Bu rafineri hala bütün California’da su hava ve toprak kirliliğin en büyük kaynaklarından biri olmaya devam ediyor.”
Kitabın başka bir yerinde şunu der: Uruguay’ın en büyük hapishanesinin adı “özgürlük” .
Çocuğun biri de duvara şöyle yazar:
“ Bu fabrika kuş tüttürüyor”.
