Öldü gül’ün eşi
alaz’ın ve türküler’in babası
emekçisi onur’un.
Öldü can yoldaşım
güzel insan
güzel oğul
güzel ilhan.
Kardeşim bir yanarca
kanayan her şafakta
can toprağa düşse de
canlar dimdik ayakta.
Sanmayın kavga durur
sanmayın söner alaz,
türküler yeşerir yine
gül’ler sararsa da biraz.
İlhan’lar öledura
tüküler gül’e dura
muştular geledura.
Ankara, 12 Kasım 1980
iç. “İlhan İlhan”, Onur Yayınları, 1983
