Bendesin terk eylemiş, ol yara bilmem neyledim?
Kaşların kişver kılan dildara bilmem neyledim?
Arzuhal ettim şeha halimi, şefkat duymadı,
Mülkü hüsnün sahibi Sultana bilmem neyledim?
Andelibim her seher, faslı baharsız olamam,
Ağlamaktan gece; gündüz hiç bir lahza gülemem,
Deyri vuslatta o yari, tek ve tenha bulamam,
Bülbülün gülzar içinde, hare bilmem neyledim?
Der (Sipahi) ya ilâhi gayet olmuşum naçar,
Ben anı candan severim, o hain benden kaçar,
Bir selâma kail oldum, anı da vermez geçer,
Hüsnüne mağrur olan dildara bilmem neyledim?
(iç. Murat, “HALK EDEBİYATI – Şiir ve Dil Örnekleri”, Semih Lûtfi : Sühulet Kütüpanesi, İstanbul, 1933, sayfa : 25)
