Hasretin ciğerim biryân eyledi
Gözlerim yolların gel efendim gel
Kalktı gönül kuşu cevlân eyledi
Gözlerim yolların gel efendim gel
Evvel sen Âhır sen geçmezim senden
Bunca muhabbetin çıkar mı candan
Kaltı göç eyledi kevn ü mekândan
Gözlerim yolların gel efendim gel
Rum sofuları de bildiğin şaştı
Rahipler çok oldu pek hadden aştı
Şimdi gayet Şah-ı Merdanâ düştü
Gözlerim yolların gel efendim gel
Horasan’dan kalktı Hind’i yararak
Kafirler top top etti kırarak
Cümlesine usul nizam vererek
Gözlerim yolların gel efendim gel
Dedemoğlu Allah Allah diyelim
Gel nefsaniyeti elden koyalım
Emir buyruk Hakk’ın biz n’eyleyelim
Gözlerim yolların gel efendim gel
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi,İstanbul – 1993 )
