Katar katar olmuş giden turnalar
Sizler de bilirsiz hallerimizi
Sılada sevdiğim öz anam atam
Daha gözlemesin yollarımızı
Pişirir kebabı meze ederler
Artırır az derdim taze ederler
Gündüz akşamcak ceza ederler
Akşam da bağlarlar kollarımızı
Ben de Emrah idim kendi ilime
Şahin kuşu kondurdum koluma
İpek şedde kuşandırdım belime
Şimdi kendir sıkar kollarımızı
(iç. Asım Bezirci, « Türk Halk Şiiri », Say Yayınevi,İstanbul – 1993 )
