Yüce dağlar duman olmaz
Çeşmim yaşı revan olmaz
Değme kişiye kul olmaz
Ben gönlümü bilmez miyim
Engine saldım özümü
Hakka döndürdüm yüzümü
Çekmezem nâdan sözünü
Ben gönlümü bilmez miyim
Arslan gibi çalar çarpar
Kaplan gibi yola bakar
Gökte buluttan nem kapar
Ben gönlümü bilmez miyim
Der ki Âşık yari gözler
Yaktı derunumu közler
Beş padişahlık yer özler
Ben gönlümü bilmez miyim
(iç.: Eflatun Cem Güney, « Halk Şiiri Antolojisi », Varlık Yayınevi, İstanbul – 1959, 4. Basım, Sayfa : 43)
