Yok yere geçirdim günü
Ah n’ ideyim ömrüm seni
Seninle olmadım ganî
Ah n’ ideyim ömrüm seni
Geldim ve geçtim bilmedim
Ağlayıp gussa yemedim
Senden ayrılmam demedim
Ah n’ ideyim ömrüm seni
Hayrım şerrim yazılısar
Ömrüm ipi üzülüser
Sûret benden bozulusar
Ah n’ideyim ömrüm seni
Gidip geri gelmeyesin
Gelip beni bulmayasın
Bu benliğe sermayesin
Ah n’ ideyim ömrüm seni
Kan sana güvendiğim
Sevibeni özendiğim
Kaldı külli kazandığım
Ah n’ideyim ömrüm seni
Miskin Yunus gidisersin
Uzak sefer edisersin
Hasret ile kallsarsın
Ah n’ ideyim ömrüm seni
(iç. Asım Bezirci, Türk Halk Şiiri, Say Yayınevi, İstanbul – 1993 )