çaldıran’da akşam
her yanım kartpostal
yerküre gökle birleşmiş
allah uykuya dalıyor
ses yok –kulaklarım gereksiz
ışık yok — gözlerim tembel
hareket yok –algılarım kendime fazla
dağlar yüreğime siniyor
bembeyaz
ova bulutlara omuz vermiş
ha gayret!
ufukta kızıl bir güzellik
büyük huzuru taçlandırıyor
ay yükseliyor doğudan
görevini hakkıyla yapmış
bir çoban gibi güneş evine çekiliyor
çaldıran’da akşam
köyler yine sessiz
insanlar var biliyorum
umut ve mutluluk yokluğunda
zamandan tecrit edilmişim
akşamın bir parçası olarak
duruyorum
iç. “çaldıran’da akşam”, akatalpa, sayı:135., mart, 2011
