[farsça aslından çeviren: Haşim Hüsrevşahi]
selam analarımızın anasının büyükannesinin anası
ben kızının kızının kızlarıyım
İranlıyım ve Horasandanım
ama Havvacan benim yurdum çok tuhaf ve garip bir yerdir
senin kızlarını doğuran kadınlar burada
kendilerini tekrarladıkları için ağıt yakıyorlar
ve oğulların sırtlarının sırtı sıcak kalsın diye bizden hep erkek çocuk istiyorlar
ama ben senin hatalarından başlanırım ağzından ellerinden ve dişlerinden
senin elma ağacının kızıllığının vesvesesinden başlanırım
ve senin yasaklanmışlığın benim yeniden doğuşum olmakta
aslında var ya sen olmasan bütün dünya kadınları avuçların yalarlardı
senin bize ikram ettiğin elma bütün yeryüzü kadar büyüktür
ve bütün ağızlar kadar ısırılacak yeri var
biliyor musun hep düşünürüm zamanlardan bir zaman bizim şehrimize adım atarsan
ve bir tek adam olan kocanla bir ev tutarsan
çıplaklığını nasıl kapatacaksın
o kadar uzun ve güzel saçlarını kaç tane başörtüsüyle gökten ve gözden saklayacaksın
ve şayet yine itiraz
edersen seni umumi düzeni bozmak ve ulusal güvenliği tehlikeye atmak suçundan içeri atarlarsa
cennetin vesikasıyla ve kefaletle de serbest bırakılmazsan ne edeceksin
öyleyse ben senin itirazınla başlanırım ve hukukumun ve emniyetimin tehlikeye düşmesiyle
ve bütün dört yol ağızlarında bağırırım
anam Havva benim ellerimle o elmayı daldan kopardı
ve benim ağzımla kurtuluşun tadına vardı
öyleyse yaşasın anam Havva ve yaşasın bugün ki benim adlım adımla kadın oldu
مریم حسین زاده
مادرم حوا
سلام مادر مادربزرگ مادر مادرانم
من دختر دختر دخترانت هستم
ایرانیم و از اهالی خراسانم
اما حوا جان سرزمین من جای عچیب و غریبی است
اینجا مادرانی که دخترت را به دنیا می آورند
به خاطر تکرار خویش عزا می گیرند
و پسرانت تا پشت و پشته شان گرم بماند از ما پسر می خواهند
اما من از اشتباه تو آغاز می شوم از دهانت از دست ها و دندان هایت
از سرخی وسوسه روی درخت سیب ات
و ممنوعیت تو تولد دوباره ی من می شود
اصلن اگر تو نبودی تمام زن های دنیا باید می رفتند و سماق می مکیدند
آن سیبی که تو تعارفمان کردی به اندازه همه کره زمین بزرگ است
و به اندازه همه دهان ها جای گاز زدن دارد
می دانی همیشه فکر می کنم روزی روزگاری به شهر ما پا بگذاری
و با شوهرت که تنها آدم روی زمین است خانه ای بگیری
برهنگی ات را چگونه می پوشانی
و آن همه موهای بلند و زیبا را زیر چند روسری از چشم و آسمان می پوشانی
و باز اگر اعتراض کنی تو را به جرم برهم زدن نظم عمومی و به خطر افتادن امنیت ملی زندانی کنند
و حتا با وثیقه ی بهشت هم آزاد نشوی چه خواهی کرد
پس من از اعتراض تو آغاز می شوم از به خطر افتادن حقوق و امنیتم
و سر هر چهارراه فریاد می زنم
که مادر من حوا با دست های من بود که میوه از شاخه چید
و با دهان من بود که طعم رهایی خود را چشید
پس زنده باد مادر من حوا و زنده باد امروز که با نام نامی من زن شد
