sûretler enli olur- girizgâh,
çıksa çarşı pazar bazı
gök delinir, kalp vurulur bir tutam
akar şehir içten içe, o mahmûr
bakışlı kıza düşer, galata’dan altın kuş
kuş dediysem kanatları nakışlı
kız dediysem
ak bir kuş yuvalaması gizli yüzün pervazında
galata dediysem bilindiğinden değil
bizden dediği mahrem
o şeffaf su –bulandırma ne olur-
aksın damar damar, kocamış ustalar tutsun
köşe başını.
Zordur mülk tutarken kül aynalarda niyeti tartmak
enli girizgâhlara baş yaslamak o tuhaf
hanedân-ı boşlukta
değmesin tek yüzün istiflenmiş zuhrufa
sana dertten dem çeken galata gam mı kızım
varsın yürüsün bî-pâyân bulutlarla encâmın
usul usul görünürken göğün
sabit bî-kadem salınışında
çıktığın yokuşlarda bazı bazı salınır
dolanır çarşı pazar göğsünde seken o kuş,
kim görse tanır, kimi görse, ah…
bir boydan bir boya en enli aynalarda
yüzgörümlük sûrette anlaşılmaz girizgâh.
