Nazenin bu ömrümüz bir göz yumup açmış gibi
Geldi geçti duymadık bir kuş konup uçmuş gibi
Nice geçti bilmedik bu rûzigâr önden sona
Öyle tut şimdi bize bir yel esip geçmiş gibi
Niceler geldi bu mülke gitti vü göçtü geri
Şöyle kim bir kâriban bir dem konup göçmüş gibi
İşbu dünyâya gelenler bir dem eğlenmediler
Hânümânın döktü gitti yağından kaçmış gibi
Sinlere var kim bilesin bu halâyık neydügin
Sanasın kim bir ekindir Azrail biçmiş gibi
Bahtiyâr şu kişi kim dünyâda adı kala
Ölmedidürür âb-ı hayât içmiş gibi
Bu ömür sermayesin olmaz yere harceyledin
Şöyle kim bir key deli nakdin suya saçmış gibi
Ey Âşık sen ömrünü Hak aşkına sarfeylegil
Tâ eresin Hazret’ e bir göz yumup açmış gibi
(iç. Asım Bezirci, Türk Halk Şiiri, Say Yayınevi, İstanbul – 1993 )
