[çeviren: reha yünlüel]
BİR ZAMANLAR
Renk kokulu
meyve sepetini verdim sana.
Öfkeli denizlerin
köpük ve tuzunu.
Ve gün ile batan
mavi dağı.
Ne yaptın bütün bunlardan?
O uzaktaki günlerin
çıtırtısı ve alevlerinden?
Dağılmış sevinçlerimizin parıltısında
hâlâ yuvarlanıyor gülüşlerimiz.
YANSIMA
Görüyor musun,
yağmurda
bebek arabasıyla
yürüyen kadını?
İşte o benim.
BEYAZ
Küflenmiş şu günün kefenini
çekiyorum göndere.
Gri saatlerin serabında
damlıyor, zaman yavaştan.
Martılar bile çekip gittiler.
