Langham School
Bir okul var evimin arkasındaki sokakta.
Her sabah birkaç dakika önce 9’dan
heyecanlı bir cıvıltıyla uyanıyorum,
okulda sanıyorum kendimi bir an.O tozlu büyük toprak bahçede yine
top peşindeyim sanki sabahın köründe,
kravatım rüzgârda bir yana uçmuş,
lacivert ceketim bir yana.Bir gol daha atabilsek zil çalmadan
herşey yolunda gidecek gün boyunca.
Kendime geliyorum birden sonra.
Hem bir top peşinde koşanbir çocuk kadar basit geliyor bana
herşey hâlâ. Hem de, çok açık,
başından ziyade sonuna yakın
ve daha karmaşık herşey artık.Sağ Kalmak
Bu yıl da geldi işte yaz. Bahçede oturdum ilk kez
akşam üzeri. Ben ki dağlarında büyüdüm Sivas’ın,
tek zevkim Londra’da bu küçücük bahçe şimdi.
Geçen bahar diktiğim bitkileri izledim. Sözlükten
bulmuştum adlarını çoğunun: Kadın tuzluğu,
Meksika portakalı, sarı defne, ebegümeci.Nasıl da büyümüş bir yılda hepsi!
Uzanıp güneşe doğru, acımadan
itişip birbirleriyle ışığa çıkmak için,
basar gibi birbirlerinin omuzlarına adeta,
açmışlar, sapsarı, mor, çivit mavisi.Nasıl yerine getirmişler şaşmaz bir tutkuyla
sağ kalmak ve yayılmak için gerekli olan her şeyi!
Şaşakaldım bir kez daha
yaşama arzusunun gücü karşısında.
